

Door de lage rente en mijn financiële mogelijkheden, was een huis kopen voor mij aantrekkelijk. Ik keek eerst wat rond. Al snel reageerde ik op bezichtigingen. Helaas kwam ik er nauwelijks tussen. Zelfs als ik belde gelijk nadat een huis op de markt kwam. Ik werd steeds wanhopiger en begon zelfs op huizen te reageren die ik niet leuk vond. Dit bood mij wel de mogelijkheid om tips te vragen bij de verkoopmakelaars. Waardoor ik op een creatievere manier op zoek ging op internet. Het lukte mij om meer en leukere woningen te bezichtigen. Helaas was het volgende probleem dat ik steeds overboden werd. Daarom besloot ik om toch een aankoopmakelaar in te schakelen. Ik had vrij specifieke wensen. Het moest een jaren 30-woning zijn; die stijl spreekt me erg aan. En met genoeg ruimte om de komende jaren fijn te leven en werken thuis. Met hulp van de aankoopmakelaar vond ik uiteindelijk een mooie bovenwoning van 100 vierkante meter, uit 1933. In Utrecht! De stijl van de woning sprak me meteen aan. De woonkamer heeft sfeervolle, grote ramen. En boven zijn maar liefst 3 slaapkamers.
Eindelijk komt er aan mijn zoektocht naar een huis in Utrecht een einde! En kan ik me richten op de volgende stap: de verbouwing. Mijn spaargeld kan ik nu goed gebruiken voor mijn huis. Ik wil graag nog wat dingen aan de woning veranderen. Zo wil ik een kleine kamer betrekken bij de woonkamer en een nieuwe keuken plaatsen. Duurzaamheid is voor mij belangrijk, dus ik wil het huis ook graag energiezuinig maken. Nu ik de sleutels heb, begin ik plannen te maken voor de verbouwing, want er is nog veel werk aan de winkel!
Benieuwd hoe Wendy’s verbouwing verloopt? Lees Wendy’s woondagboek deel 2: ‘Help, ik heb een kluswoning!’
Een huis met een ruime tuin kopen waar je zo duurzaam mogelijk kunt leven? Probeer er in je eentje maar eens tussen te komen in deze oververhitte woningmarkt. Joeri (1991) besloot om krachten te bundelen en samen met vrienden een woning te kopen. Ze kochten een huis dat zij op dit moment verduurzamen. Dit is hoe zij het regelden.